الشيخ محمد باقر الشريعتي الأصفهاني

164

تحريرى بر اصول فلسفه و روش رئاليسم ( فارسى )

آفرينش مگس غير از ساختن يك سلول است ، زيرا مگس ، عشق ، كينه ، عاطفه ، خشم ، لجاجت ، همسر ، و دوست و دشمن را مىشناسد و مىداند چگونه تغذيه كند و از كجا غذاى خود را تهيه نمايد . خبرگزارى فرانسه در همان زمان گفت : « خبر ايجاد سلول مصنوعى را با احتياط بايد تلقى كرد . . . براى ساختن سلول زنده ، دو راه مىتوان پيش‌بينى كرد : يكى به كمك عناصر بيوپوژيكى ياخته‌هاى ديگر كه در اين صورت نوعى پيوند ياخته با ياخته انجام مىگيرد . . . كار پروفسور دانيل هم به طورى كه از مصاحبهء تلفنى او با راديو لندن برمىآيد ، از اين نوع است ؛ منتها پيچيده‌تر و دقيق‌تر است . راه دوم : ساختن ياختهء زنده از تركيب عناصر بيوشيمى ساده است كه بسيارى از زيست‌شناسان مىگويند خلق زندگى از راه تركيب عناصر شيميايى سازندهء سلول ، هنوز در شرايط كنونى غيرممكن است » . « 1 » گروه تحقيقاتى پروفسور دانيل در مونتاژ اجزاى چند سلول و ايجاد يك سلول چهارم كه پيوند ياخته به ياخته است اگر با موفقيت هم توأم گردد ، دليل بر آن نيست كه آنان حيات و زندگى آفريده‌اند ، بلكه از مخلوق زندهء خداوند متعال استفادهء تازه كرده‌اند و از تركيب آن‌ها معجونى ساخته‌اند . راه سوم : تقليد كردن از طبيعت است ؛ يعنى مواد مرده و بىجان را با اصول علمى ، شبيه عناصر شيميايى سازندهء سلول ، تركيب كرده به اين اميد كه موجود زنده بسازند ؛ گرچه مىگويند امكان‌پذير نيست ولى اگر روزى بشر چنين عمل حيرت‌انگيزى را انجام دهد ، نه تنها منطق خداپرستان لطمه نمىخورد بلكه مؤيّد راه خداشناسى است ، زيرا از نظم و محاسبهء دقيق و حكيمانهء جهان استفاده شده است ؛ يعنى همان كارى كه طبيعت به گونهء جبرى و بر اساس سنن حاكم بر ماده انجام مىدهد .

--> ( 1 ) . روزنامهء كيهان ، شمارهء 8198 . .